<$BlogRSDUrl$>
Google

sunnudagur, júní 27, 2004

Sunnudagar... 

... eru góðir til að núllstilla tilveruna. Endi helgar, upphaf viku. Nú hef ég lokið við að sjúga ryk úr hverju horni íbúðarinnar í Þverholti 5 sem mig grunar að sé orðið formannslaust hvað húsfélagið varðar. Ég sendi henni Þrúði, bankastarfsmanni, póst sem áður sá um félagið til að grennslast fyrir um hver hefði tekið við þessu af henni þegar hún flutti. Ekki var haldinn neinn húsfélagsfundur þegar hún flutti að ég veit. Ég hef svolitlar áhyggjur af þessu af því að ég vil ekki sjá um þetta en vil samt ekki að þetta sé á milli hluta. Sumir myndu líkja þessu við söguna af Litlu gulu hænunni, lái mér hver sem vill.

Nóg um það. Ég stóð sjálfan mig að því í gær í fyrsta skipti á ævinni að halda með Svíum í íþróttaviðburði. Ég meina hvernig er annað hægt þegar hálft Manjúliðið er inná hjá Vindmyllu- og / eða klossverjum. Ég man þá tíð að maður tók upp hanskann fyrir Hollendinga og einkum og sér í lagi Frank Rijkaard eftir að hafa fengið kynþáttahaturshrákaslummu í fésið af ekki ómerkari mönnum en Rudi Voeller, núverendi þjálfara Þýskalands. Svo ég haldi mig við fótboltann hef ég lýst yfir stuðningi við heimamenn, Galana. Engu að síður tippa ég á að Tékkar vinni mótið.

Við fórum til Póllands. Þulan var blíðasta blóm sem sögur fara af, sennilega það 7 mánaða barn sem best er fallið til ferðalaga í víðri veröld. Mikil hetja að mati föður síns. Við hjúin gerðumst þjóðleg mjög og versluðum líkt og vafi léki á um tilvist morgundagsins. Þetta kom sér einkar vel þar sem verðlag í Póllandi er sérdeilis viðráðanlegt. Á heimleiðinni afrekuðum við að skipta um vél á Kastrup á 10 mínútum sökum seinkunnar fyrra flugsins. Hið sama er ekki hægt að segja um farangurinn okkar sem Flugleiðum tókst svo að skemma á endanum. Við bíðum spennt eftir símatalinu frá töskuviðgerðinni og bjóðum lesendum frussunnar að kíkja við til kaffidrykkju í tilefni þessa.

Við Lavi höfum ákveðið að synda saman í Kópavogi á hverjum degi fyrir vinnu það sem eftir lifir sumars. Ef fleiri vilja taka þátt í þessu er þeim bent á að mæta strípuð klkkan átta til móts við Nauthólsvíkina, óhrædd við slýið og selina.





laugardagur, júní 26, 2004

Greetings from the land of the flea 

Hallo allir saman! Ponsulitil kvedja fra sundurnagadri systur i Ameriku. Allir her oskop saelir yfir thvi ad "filterid" skuli maett a svaedid... enginn bitinn a medan eg er a stadnum... svo gott i mer blodid! Stadan her er fin. Sjuklingi midar vel afram. Solin skin, ekkert of heitt en tho gott. Sundlaugin natturulega uppahaldsstadur sonarins tho strondin se agaet. Hann vill helst ekki fara of langt fra husinu. Lidur best uti i gardi syngjandi eda uti i sundlaug. Eg er ad vona ad Pesi komi hingad seinnipartinn tho hann geti bara verid eina nott. Vid aetlum ad vera med mikinn kvoldverd her i kvold med allri fjolskyldunni og svo er okkur bodid i batsferd a morgun. Naeturgestir i husinu verda 14 manns, tveir kettir og einn hundur... og milljonir af thessum litlu kvikindum sem sum hver bita a nottunni!

This page is powered by Blogger. Isn't yours?

Weblog Commenting by HaloScan.com